KEMALANGAN yang meragut nyawa seorang pelajar perempuan tingkatan satu akibat dirempuh kereta dalam kawasan sekolah di Tanjong Mas, Kota Bharu hari ini merupakan satu tragedi yang amat mengejutkan dan menyedihkan.
Sekolah sepatutnya menjadi ruang paling selamat untuk pelajar, namun insiden seperti ini menimbulkan persoalan besar terhadap tahap keselamatan sebenar di dalam kawasan tersebut.
Perkara paling utama yang perlu dibincangkan adalah bagaimana sebuah kenderaan boleh menyebabkan kemalangan maut dalam kawasan sekolah sendiri. Walaupun kenderaan tersebut mungkin milik guru atau kakitangan, persoalan utama adalah sama ada pergerakan kenderaan dalam kawasan sekolah telah dikawal dengan rapi.
Salah satu faktor yang mungkin menyumbang adalah kelemahan sistem kawalan trafik dalaman sekolah. Tidak semua sekolah mempunyai pelan pergerakan kenderaan yang jelas, terutama ketika waktu sibuk seperti waktu masuk dan pulang pelajar. Tanpa kawalan yang sistematik, risiko pelanggaran boleh meningkat.
Selain itu, kemungkinan berlaku kecuaian atau kurangnya kesedaran dalam kalangan pemandu sendiri tidak boleh diketepikan. Walaupun berada dalam kawasan sekolah, pemandu mungkin tidak sentiasa mematuhi had laju rendah atau mengambil langkah berjaga-jaga sepenuhnya.
Reka bentuk fizikal kawasan sekolah juga wajar diberi perhatian. Terdapat sekolah yang tidak mempunyai pemisahan jelas antara laluan kenderaan dan laluan pejalan kaki. Tanpa laluan khas atau zon selamat untuk pelajar, risiko pelanggaran menjadi lebih tinggi, terutamanya dalam kawasan yang sesak dan dalam kes ini ia berlaku di hadapan surau sekolah.
Di samping itu, kekurangan papan tanda keselamatan dan had laju dalam kawasan sekolah turut menyumbang kepada risiko. Pemandu mungkin tidak cukup diingatkan untuk memperlahankan kenderaan jika tiada peringatan visual yang jelas.
Dari sudut pengurusan sekolah, pemantauan terhadap pergerakan kenderaan perlu lebih sistematik. Walaupun kenderaan itu milik warga sekolah, ia tetap perlu dikawal melalui peraturan yang jelas dan pemantauan berterusan.
Kejadian ini juga menuntut perhatian serius daripada Kementerian Pendidikan Malaysia (KPM). Tragedi sebegini tidak boleh dianggap sebagai kes terpencil semata-mata, sebaliknya perlu dilihat sebagai petanda bahawa terdapat jurang dalam sistem keselamatan sekolah yang perlu diperbaiki segera.
Antara langkah yang boleh diambil oleh KPM ialah memperketat garis panduan pergerakan kenderaan dalam kawasan sekolah. Had laju yang sangat rendah perlu dikuatkuasakan, serta laluan khas untuk kenderaan dan pejalan kaki perlu diwajibkan.
Selain itu, KPM boleh mewajibkan setiap sekolah menyediakan pelan pengurusan trafik dalaman. Ini termasuk laluan khas pejalan kaki, zon larangan kenderaan, serta kawasan menurunkan dan mengambil pelajar yang lebih teratur.
Pelaksanaan infrastruktur keselamatan seperti bonggol jalan, pagar keselamatan tambahan, dan laluan berpagar untuk pelajar juga perlu dipertimbangkan. Walaupun melibatkan kos, pelaburan ini penting bagi memastikan keselamatan pelajar sentiasa terjamin.
Latihan dan kesedaran juga memainkan peranan penting. Pihak sekolah, guru, dan kakitangan perlu diberi pendedahan tentang kepentingan mematuhi peraturan keselamatan walaupun berada dalam kawasan sekolah sendiri.
KPM juga boleh memperkenalkan audit keselamatan berkala di sekolah-sekolah. Melalui audit ini, sebarang kelemahan boleh dikenal pasti lebih awal dan tindakan pembetulan dapat diambil sebelum berlaku kejadian yang tidak diingini.
Tragedi ini harus menjadi pengajaran besar kepada semua pihak bahawa keselamatan pelajar tidak boleh dikompromi. Walaupun melibatkan kenderaan warga sekolah sendiri, risiko tetap wujud jika sistem tidak dikawal dengan baik. Dengan tindakan tegas dan penambahbaikan berterusan, diharapkan kejadian seperti ini tidak akan berulang lagi pada masa hadapan.
